Mijn 17 laatst gespeelde spellen

Standaard

Qwixx – Qwixx is poepsimpel en – laat ons eerlijk zijn – heeft een grote geluksfactor. Toch zijn er twee strategieën om dit spel te spelen. De eerste strategie is om zo weinig mogelijk vakjes over te slaan om op die manier zoveel mogelijk opties open te laten naarmate het spel vordert. De tweede strategie is rushen naar het einde. Regelmatig 2 à 3 vakjes open laten en ondertussen proberen om zoveel mogelijk kruisjes te zetten en de rijen zo snel mogelijk proberen af te sluiten. Hoe sneller het spel eindigt, des te groter de kans dat je wint aangezien je meer kruisjes hebt aangeduid. Het risico van deze strategie is echter dat je soms de pech kan hebben dat je een rij niet kan afsluiten (wegens slechte dobbelsteenworp). In dat geval moet je soms minpunten pakken. Ik ga altijd voor de tweede strategie en ik moet zeggen dat die strategie vaak loont, zeker tegen een speler die iets trager speelt en weinig vakjes overslaat. Voor mij is deze filler nu al een All time classic! Qwixx staat, samen met Crokinole, op de vijfde plaats van mijn meest gespeelde spellen aller tijden. Enkel Quoridor, Coloretto, Manillen en Dammen doen beter. Qwixx krijgt een 7/10 voor zijn speelplezier en grote herspeelbaarheid. Ik kan zelden stoppen na één spelletje.

♠♠♠

Haru Ichiban – Haru Ichiban is een abstract spelletje waarbij je bloemen op leliebladen moet plaatsen en zo patronen moet vormen die punten opleveren. Ik vind het een leuke filler die heel vlot speelt. Voorlopig geef ik Haru Ichiban een 6/10, maar dit cijfer kan zeker nog stijgen wanneer ik het spel meer heb gespeeld.

 

♠♠♠

Brieven uit Whitechapel – Hoe minder spelers, des te beter Brieven uit Whitechapel tot zijn recht komt. Met meer spelers speelt het minder vlot. Ik speel het liefst als Jack The Ripper omdat je dan continu de spanning voelt om al dan niet gepakt te worden. Als detective is het enkel leuk als je een spoor kan vinden en de nabijheid van Jack voelt. Als je nooit een spoor van Jack kan vinden, is er weinig plezier aan. Ik geef Brieven uit Whitechapel een 9/10 als ik met Jack speel en een 7/10 als ik het speel als detective. Gemiddeld een 8/10 dus.

♠♠♠

Arcadia Quest – Arcadia Quest is een dungeon crawler waarbij je quests moet vervullen. Deze quests verschillen van scenario tot scenario. Voorbeelden van quests: vermoord één van de twee andere spelers, vermoord een bepaald monster of ga op een groen of rood token staan. Wie als eerste x aantal quests vervult, wint het spel. Ik vind Arcadia Quest een zalig spel. Je zit meteen in de actie, want Arcadia Quest nodigt uit om aan te vallen. Andere pluspunten aan Arcadia Quest zijn de eenvoud van de spelregels, de afwezigheid van een dungeon master, de variatie (door de verschillende scenario’s), de mooie miniaturen en de grote interactie tussen de spelers. Dit is voorlopig mijn favoriete dungeon crawler. Ik vind dit leuker dan Descent (second edition) en Dungeons & Dragons. Daarom een dikke 8/10.

♠♠♠

Mage Wars – Er zit veel sfeer in dit tactisch fantasy kaartspel voor twee spelers waarbij je elkaar aanvalt door kaarten over een speelbord te verschuiven. Op het eerste zicht was het overweldigend door de vele verschillende kaarten met Engelse tekst, maar na een heldere uitleg van Stefan en na een aantal speelbeurten werd alles snel duidelijk. Eigenlijk is het spel eenvoudig. Elke speler kiest twee kaarten uit zijn boek en vervolgens speel je elk om beurt de kaarten uit. Het doel is om elkaars karakter af te maken. Dit doe je door middel van monsters, spreuken, magie en wapens. De diepgang van het spel zit hem in de kaarten, die moet je leren kennen om een goede strategie te kunnen uitdokteren. Wegens tijdsgebrek hebben we het spel helaas niet kunnen uitspelen. Ik vond het leuk om te spelen, maar na een half spelletje kan ik nog geen volledig oordeel vellen. Het smaakt alleszins naar meer. Voorlopig een dikke 8/10 met veel groeipotentieel.

♠♠♠

Scythe – Wow wow wow! Scythe is de hype van het moment en wat mij betreft is dit volledig terecht. Dit is een heel tof spel! Denk aan Terra Mystica (iedereen heeft een ander ras en een eigen bordje waarop hij acties vrijspeelt) en voeg daar een gezonde dosis interactie/battles aan toe. Er zijn niet heel veel gevechten in het spel, maar toch moet je steeds op je hoede zijn, want vroeg of laat slaat er iemand toe. Dit zorgt voor een spannend speelverloop waarvan zowel de eurogamer als de ameritrasher zal genieten. Scythe stijgt met stip naar de eerste plaats op mijn wishlist. THIS GAME IS AWESOME! 9/10

♠♠♠

Between Two Cities – Dit spel won de Ditterio Award 2015 in de categorie beste familiespel. Between Two Cities is vergelijkbaar met Quadropolis. Je scoort punten door tegels te plaatsen. Het grote verschil met Quadropolis is dat je bij Between Two Cities steeds twee tegels kiest waarvan je de ene tegel samen met je linkerbuurman bouwt en de andere tegel samen met je rechterbuurman bouwt. Deze spelersinteractie én het puzzelaspect zorgen voor veel speelplezier. Het krijgt van mij 7/10.

♠♠♠

Bezzerwizzer – “Kies maar een simpel spelletje dat we buiten in de zon al liggend in onze strandstoel kunnen spelen”, riep Barbara. Ik stond voor mijn spellenkast in mijn haar te krabben. Niet evident. Uiteindelijk werd het Bezzerwizzer. Een triviaspel waarbij je elkaars kennis test. Het is leuker dan Trivial Pursuit om twee redenen. Ten eerste zijn er 20 (jawel, 20!) verschillende categorieën zodat je niet steeds een vraag over hetzelfde onderwerp krijgt. Ten tweede zitten er zowel heel makkelijke als heel moeilijke vragen in het spel. Dit is misschien wat oneerlijk, maar anderzijds geeft het de minder intelligente mensen (zoals ik) ook de kans om eens een vraag juist te kunnen beantwoorden. De 2 Bezzerwizzer tegels (waarmee je extra punten kan scoren wanneer je een vraag van de andere speler kan beantwoorden) en de Swap tegel (waarbij je een thema van de andere speler kan stelen) zorgen voor extra dynamiek. Ik heb al heel wat triviaspellen gespeeld, maar Bezzerwizzer vind ik momenteel het leukste. 8/10 voor mijn favoriet triviaspel.

♠♠♠

New York 1901 – Het overkomt me zelden – correctie – het overkomt me nooit dat ik een spel niet volledig wil uitspelen, maar bij New York 1901 was het toch kantje-boordje. We hebben het spel uitgespeeld, maar dik tegen onze zin. Zowel mijn vriendin als ik vonden er niets aan. Tegeltje kiezen, tegeltje plaatsen en proberen punten te scoren. GEEUW Misschien zijn we wat verwend op spellengebied, maar wij vonden dit echt saai. Een nietszeggend opgeplakt thema, een lelijk speelbord, een grote geluksfactor en – het ergste van allemaal – niet leuk om te spelen. Wat mij betreft een magere 5/10. Ik begrijp echt niet hoe het mogelijk is dat dit spel werd genomineerd voor de Gouden Ludo. Of misschien heb ik ongelijk en is dit een fantastisch spel dat iedereen zou moeten kopen? In dat geval mag je mijn exemplaar overkopen.

♠♠♠

Viticulture Essential Edition + Tuscany – Dit is een worker placement zoals ik ze graag heb. Veel variatie, veel mogelijkheden en altijd spannend. De Tuscany uitbreiding tilt Viticulture naar een hoger niveau. Viticulture is goed. Viticulture + Tuscany is fantastisch. We hebben al heel wat uitbreidingen van Tuscany gespeeld, maar nog niet allemaal. In het eurogenre is dit spel bij mij thuis de grootste hit van het moment. Ik kijk er ook naar uit om de Moor Visitors Expansion van Uwe Rosenberg eens uit te proberen. Net geen perfectie, maar zeker een dikverdiende 9/10.

♠♠♠

Deus – Deus zit echt goed in elkaar. Je speelt een kaart uit in een bepaalde kleur en vervolgens plaats je het bij deze kleur horende gebouw op het speelbord. Als je een kaart in een bepaalde kleur speelt, mag je meteen ook al je vorige uitgespeelde kaarten in die kleur nogmaals mag uitvoeren. Dat is leuk. Toch heb ik een dubbel gevoel bij dit spel. Het kaartsysteem is tof, maar de beleving op het speelbord vind ik niet super. Toch nog een 7/10.

♠♠♠

King & Assassins – King & Assassins is een vlot spelend spel met eenvoudige regels. Het voelt alleen wat abstract aan. Ik had gehoopt op dungeoncrawl-achtige battles met veel thema en animo, maar het was eerder een schaakspel waarbij je openingen zoekt om de andere speler zijn speelstukken te slaan (met een dun thematisch laagje). Niet slecht uiteraard, maar ik had er toch iets meer van verwacht. Het spel is te vergelijken met Mr. Jack, maar deze laatste vind ik stukken beter. Daarom denk ik dat King & Assassins mijn spellenkast binnenkort zal mogen verlaten, want in een leven gevuld met fantastische bordspellen is goed niet altijd goed genoeg. King & Assassins krijgt van mij een score van 6/10.

♠♠♠

Battlelore (second edition) – Battlelore (second edition) is een fantastisch spel dat helaas veel te weinig op tafel komt. Dit komt omdat mijn vriendin een voorkeur heeft voor het gelijkaardige Memoir ’44. Ik speel beide spellen graag, maar ik heb een lichte voorkeur voor Battlelore. Battlelore (second edition) is een conflictspel met miniaturen voor twee spelers waarbij je punten scoort door figuren van je tegenstander uit te moorden en door strategische punten op het speelbord te bezetten. Door het uitspelen van kaarten activeer je bepaalde figuren, verplaats je diezelfde figuren en val je met deze figuren de speelstukken van je tegenstander aan. FENOMENAAL SPEL = 9/10!

♠♠♠

Karuba – Karuba is een kort en simpel familiespel waarbij je tegels moet aanleggen op je persoonlijk spelersbordje om vervolgens zo snel mogelijk de wegen op die tegels te doorlopen. Niet slecht, maar ik vond dat er te weinig uitdaging en spanning was. In dit genre spellen geef ik de voorkeur aan het veel leukere tegelspel Sanssouci. Karuba krijgt van mij een 6/10.

♠♠♠

Crabz – Crabz is een abstract spelletje dat me deed denken aan een mix van Pinguïn en Hive. Je probeert je krabben op de krabben van je tegenspelers te plaatsen. Wanneer je tegenspeler geen zet meer kan doen (meestal wanneer je alle krabben van je tegenspeler hebt afgedekt), win je het spel. Leuk, maar net iets te simpel om aan mijn collectie toe te voegen. Ik heb nog steeds een voorkeur voor Hive (in dit genre spellen). The points of the jury: 6/10.

♠♠♠

Raiders of the North Sea – Toffe worker placement waarbij je elke beurt een werker op het speelbord plaatst (en de bijhorende actie uitvoert) en daarna een andere werker van het speelbord wegneemt (en opnieuw de bijhorende actie uitvoert). Eenvoudig qua regels, maar toch heel wat diepgang. Je moet niet alleen goed kijken naar de acties die je kiest, maar ook de volgorde van de acties en de kleur van de werkers die je gebruikt zijn van groot belang. Voor diegenen die Champions of Midgard een tof spel vonden, heb ik goed nieuws. Dit spel is veel beter! Een solide 8/10.

♠♠♠

Ticket to Ride Europe – Klassieker onder de familiespellen. Ondanks de grote geluksfactor blijft het een spel dat ik graag speel. Kaartjes verzamelen en dan treintjes op het speelbord plaatsen om aaneengesloten routes te vormen. Het leukste element in dit spel is dat je de andere spelers lekker kan dwarsbomen. Mijn strategie is om zoveel mogelijk korte routes te verwezenlijken. Die routes kan je meestal snel vervullen waardoor je snel nieuwe coupons mag nemen. Hoe meer coupons je neemt, des te groter de kans dat routes overlappen. Hoe meer overlappingen, des te sneller je route klaar is. Ticket to Ride is nog steeds goed voor een 7/10.

♠♠♠

Welk spel uit mijn 17 laatst gespeelde spellen draagt jouw voorkeur?
Advertenties

2 gedachtes over “Mijn 17 laatst gespeelde spellen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s