Through The Ages vs Nations

Standaard

through the ages

Through The Ages

vs

Nations

nations

Tactisch reageren versus strategische lange termijn:

Nations voelt tactischer aan dan TtA. Je kunt vrij snel je focus wisselen. In TtA is dit laatste niet eenvoudig. Je productie omschakelen in TtA is een stuk lastiger, je werkers zijn minder flexibel, je hebt technologie punten nodig… Tta beloont juist degene die bouwt wat hij op lange termijn nodig heeft. In Nations bouw je wat je op korte termijn nodig hebt. Nations is op dit vlak wel minder frustrerend voor nieuwe spelers.

In TtA zul je de kaarten die je nodig hebt om je strategie te volgen steeds in het spel zien komen. Een ervaren speler weet precies welke kaarten later in het spel komen en kan zich daar op voorbereiden. In Nations passeert slechts een deel van de kaarten de revue en is het moeilijk om op die manier vooruit te plannen. Dit brengt wel meer variatie elke nieuwe speelbeurt. Het effect ervan is wel dat het kan gebeuren dat je een hele ronde geen militaire units kunt kopen of er geen productie gebouwen voor pakweg graan uitkomen gedurende meerdere rondes.

Het strategische element in Nations ligt er voornamelijk in om de balans te houden tussen productie enerzijds en stabiliteit, boeken productie en militair anderzijds alsook flexibel te reageren op de kaarten die in het spel komen en de events.

Willekeurige event kaarten versus toekomstige event deck :

In Nations draai je aan het begin van de beurt een kaart om die de speler met het meeste of het minste van iets (meestal stabiliteit of militaire kracht) beloont of bestraft, en verplicht je om een hoeveelheid graan af te geven. Dit is een willekeurige check waar de spelers omheen moeten bouwen elke beurt.
In TtA heb je iets meer controle over de kaarten in het event deck. Spelers bouwen een event deck dat in een toekomstige ronde getriggerd zal worden. Je kent al op voorhand een deel van de kaarten en men kan zich er op voorbereiden. Er is ook meer afwisseling omdat hierin ook de koloniekaarten inzitten om te veilen.

Militaire dominantie versus militaire check:

Nations springt passiever om met het militaire gedeelte. Oorlogen ontketenen komt er voornamelijk op neer om tegenstanders die militair zwak staan af te straffen. Maar je kunt je wel beschermen door een hoge stabiliteit op te bouwen of  veel grondstoffen te produceren zodat je het verlies niet voelt. Wie hoge militaire scores haalt, raakt moeiteloos aan kolonies. Battles hebben weinig militairs om het lijf en zijn allemaal identiek. Je krijgt een aantal grondstoffen gelijk aan de kracht van je sterkste militaire unit als je een battle koopt. Wie in militaire units investeert, moet ook een upkeep betalen van bepaalde grondstoffen.
In TtA is het lastiger maar pijnlijker om tegenstanders te treffen, ook als je kwantitatief veel units hebt.  Je kan namelijk met je militaire acties ook battle cards gaan trekken die je kwalitatief sterker maken. Deze kaarten kunnen je ook een defensieve bonus geven en de agressor moet aan raid of war kaarten zien te raken op deze manier. Wanneer militaire scores dicht bij elkaar liggen moet de aanvaller een hoge kost betalen omdat hij eigen units moet doden om zijn aanval aan te sterken. Ook om kolonies te bemachtigen zul je eigen units moeten doden (opbieden tegen elkaar), maar kan je ook op een meer vredevolle manier aan kolonies geraken door je militaire acties op te sparen zodat je meer militaire kaarten met kolonisatiebonussen kunt trekken.  Oorlogen veroorzaken een grotere swing in TtA omdat je iets steelt van een tegenstander. Allianties in de vorm van pacten zijn onbestaande in Nations.

Kortom oorlogsvoering in Nations heeft weinig om het lijf. In TtA is dit ook abstract maar voelt het toch meer als oorlog voeren als je zaken kunt afpakken, gebouwen afbreken en units verliezen.

Thematisch expliciet versus thematisch impliciet:

Beide spellen proberen om op een abstracte manier een civilisation gevoel te creëren. Nations is hierin explicieter dan TtA. Je won nu dé battle van Cannae, nu vindt de Franse Revolutie plaats en je koloniseert dé Congo. In TtA zul je eerder een cultuuroorlog uitvechten, een bevolkingskolonie inlijven en zul je geen specifieke historische momenten de revue zien passeren.

Naar mijn gevoel lijkt Nations iets abstracter te zijn in zijn mechanismen. Wanneer je in TtA teveel produceert krijg je corruptie, als je veel werkers doet produceren hebben ze entertainment nodig, teveel werklozen resulteert in rebellie enz. Je kan je dit gemakkelijk voorstellen. De ene werker in Nations kost je voedsel en de andere stabiliteit, vanwaar dit verschil? De speler met de hoogste militaire waarde mag als eerste nieuwe progressie kaarten kopen… wat is het verband? De eenheden zijn dan weer wel thematisch. Zo zal een vikingschip je boeken kosten.

Lang wachten versus snelle acties:

Een groot minpunt bij TtA is dat iedereen om beurt al zijn acties doet. Daarom is het vaak zo dat je lange tijd niets te doen hebt dan te staren naar de kaartentrack of na zit te denken wat je volgende beurt zal doen. In Nations speelt iedereen beurtelings 1 actie en maakt dat je heel snel beslissingen na elkaar maakt zonder dat je lang moet wachten. Ervaren TtA spelers zullen het spel ongeveer even snel kunnen beëindigen als nieuwe Nations spelers, maar niet omgekeerd.

Vooruitgang versus efficiëntie machine:

In TtA voel je de vooruitgang die je civilisatie maakt in de vorm van technologische upgrades. Als je in een eerder tijdperk investeert in colosseums dan kan je in latere tijdperken voordeliger professionele sporten oprichten dan iemand die nooit in arena’s investeerde.  Dit gevoel van link met de vorige tijdperken ontbreekt in Nations. De gebouwen voelen in Nations meer aan als generieke productiegebouwen die duurder maar efficiënter worden in latere tijdperken. Nations is hierbij meer een vergelijk de getallen op de kaarten spel geworden.

Overvloed versus schrapen :

In TtA komen de grootste problemen vaak als je grondstoffen overproduceert.  In Nations had ik meer het gevoel dat het elke beurt schrapen was om de nodige grondstoffen bij elkaar te krijgen. Als kers op de taart krijg je events te verwerken waar je nog meer grondstoffen dan je kan missen aan kwijt speelt.  Beide speelstijlen hebben hun eigen charmes.

Conclusie:

Ik vond Nations een leuk spel om te spelen, ondanks de vreemde manier waarop het militaire aspect is uitgewerkt en de abstractie die het spel maakt. Het is leuk én uitdagend om met schaarse middelen de competitie met je tegenstanders aan te gaan en de hindernissen die het spel opwerpt te omzeilen. Alhoewel het cool is om de historische gebeurtenissen de revue te zien passeren, ontbreekt het me aan een thematische verhaallijn die ik wel terugvind in TtA. In TtA voel ik verbondenheid dankzij het sterke ontwikkelingsproces gedurende het spel. Daarvoor zijn de kaarten te inwisselbaar in Nations en is het er teveel getallen vergelijken. Als civilisation spel is TtA mijn favoriet. Daar tegenover staat dan weer dat Nations vlotter is om te spelen en vaker op tafel kan komen dan TtA.

Thomas

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s